تعهداتی دارند و از آنها انتظار می‌رود به تعهدات کاهش پایبند بمانند. در حالیکه سقفها به صورت عددی در برنامه مشخص نشده‌اند، کاهش %40-25 تا سال 2020 به طور ضمنی از آن برداشت می‌شود و این، به دلیل پیوستگی برنامه با گزارش هیات بین دولتی تغییرات اقلیمی است که در آن این میزان مشخص شده است. طبق برنامه اقدام بالی، کشورها می‌توانند از ابزارهایی نظیر تکنولوژی و بازار کربن استفاده کنند تا به این سقف تعهد برسند. برنامه اقدام بالی، همچنین از کشورهای در حال توسعه خواست اقدامات ملی متناسب با کاهش اثرات نامطلوب تغییرات اقلیمی را اتخاذ کنند. این مسئله هدف دراز مدتی را دنبال می‌کند و اقدامات کشورهای در حال توسعه را به حمایت‌های مستقیم مالی و کاربردی پیوند می‌زند. تصمیم به داشتن اقدامات همکاری طولانی ‌مدت، جدایی شدید اقدامات بین کشورهای در حال توسعه و توسعه یافته را برای اولین بار از بین برد. بنابراین این برنامه واقعا باعث تسهیل اتخاذ اقدامات جمعی و مشترک برای جهان به عنوان یک کل شد.
2- تطبیق یافتن با تغییرات اقلیمی: برنامه اقدام بالی از «اقدام فزاینده درباره تطبیق» حمایت می‌کند. این شامل حمایت توسعه ظرفیتی و مالی برای ترکیب کردن تطبیق با برنامه‌ریزی ناحیه‌ای و ملی است که هدف آن ممکن ساختن توسعه سازگار با اقلیم است. این برنامه هم‌چنین از مدیریت خطر و استراتژی‌های کاهش که شامل اشتراک و انتقال خطر (مانند بیمه) است حمایت می‌کند و کاهش خطر بلایا را به قواعد تطبیق مرتبط می‌سازد. در نهایت، برنامه اقدام بالی همکاری سازمانی عمومی، خصوصی و اجتماعی برای اقدام مؤثر درباره تطبیق را ترویج و تشویق می‌نماید.
3- انتقال و توسعه تکنولوژی: کشورهای در حال توسعه به طور شفاف نیاز به انتقال تکنولوژی را ابراز کرده‌اند. این، فرآیند تقسیم کردن مهارت‎‌ها، دانش، تکنولوژی، متدهای ساخت و غیره در میان دولت‌ها و سایر مؤسسات است تا این اطمینان حاصل شود که توسعه تکنولوژیکی و علمی برای طیف وسیع‌تر کاربرانی قابل دسترسی است که می‌توانند تکنولوژی را به محصولات، فرایندها، کاربردها، مواد و خدمات جدیدی تبدیل کنند. بسیاری بر این باور می‌باشند که تلاش‌های امروز کافی نیست و اقدامات بیشتر شامل مکانیسم‌های مؤثر برای برداشتن موانع، ارتقاء ارتباط بین دنیای نابرابر و به کارگیری مفاهیم یا فرآیندهای علمی در شرایط یا موقعیت‌های جدید می‌تواند از برنامه، هم در تطبیق با تغییرات اقلیمی و هم در کاهش اثرات نامطلوب تغییرات اقلیمی حمایت کند.
4- سرمایه‌گذاری و تامین هزینه: برنامه اقدام بالی، هم‌چنین شامل برنامه‌هایی برای تهیه منابع مالی و سرمایه‌گذاری برای حمایت از تطبیق، کاهش و همکاری تکنولوژیکی، شامل افزایش دسترسی به منابع مالی پایدار، قابل پیش‌بینی و کافی و تهیه منابع اضافی شامل تامین هزینه به طور رسمی می‌باشد.

مبحث دوم: دلایل اصلی تغییرات اقلیمی و اثرات آن بر محیط زیست انسان

طی دورههای زمانی بلند مدت، خارج از دوره زمانی که انسان بتواند تاثیر واقعی بر اقلیم جهانی بگذارد، (مثلا پیش از انقلاب صنعتی)، دادهها و اطلاعات به دست آمده از بررسی حلقههای درختان، هسته رسوبات دریایی و گردههای گلها برای تخمین میزان تغییرات اقلیمی مورد استفاده قرار میگرفته است. منابع و شواهد جدید اطلاعات، هسته یخهای قطبی است که توسط گروههای بینالمللی دانشمندان که در قطب جنوب و نقطه مقابل آن، در گرینلند یخ را کیلومترها سوراخ کردهاند به دست آمده است. نتایج میتواند برای نتیجه گیری درباره ترکیب اتمسفری و اقلیمی تا 400،000 سال پیش مورد استفاده قرار گیرد. این اطلاعات نشان میدهد میزان تغییرپذیری طبیعی اقلیم بیش از چند درجه سانتیگراد است. بارشها نیز به طور وسیعی تغییر کردهاند. مثلا شواهدی وجود دارد که نشان میدهد خشکسالیهای شدید در مرکز ایالات متحده در قرون 10 تا 14 بسیار رایجتر از اکنون بوده است.

گفتار اول: دلایل اصلی تغییرات اقلیمی

دلایل تغییرات اقلیمی شامل عوامل طبیعی و عوامل ناشی از فعالیت انسان میباشد. اقلیم در دورههای زمانی، از فصلها گرفته تا طول عمر زمین، به طور مستمر در حال تغییر بوده است. تغییرات اقلیمی طبیعی ممکن است در دوره زمانی کوتاه در اثر تغییرات سریع در نیروهای تابشی رخ دهد. مثلا ورود مقادیر زیاد دیاکسید گوگرد و ذرات ریز در استراتوسفر در اثر فوران آتشفشانهای بزرگ میتواند متوسط دمای زمین را مدتی کاهش دهد. همچنین تغییر پذیری اقلیم میتواند از فرایندهایی که درون سیستم اقلیمی صورت میگیرد ناشی شود. بهترین مثال برای آن گرمایش سریع دورهای در اقیانوس آرام شرقی به نام «ال نینیو» است. هر یک از این فرایندهای مختلف، تغییرات اقلیمی با آثار خاص خود ایجاد میکند. مثلا پدیده ال نینیو معمولا در سواحل اکوادور، پرو و کالیفرنیا، طوفانهای بارانی سنگین و در اندونزی و شمال شرق برزیل خشکسالی به همراه دارد.

هرچند تغییرات‌اقلیمی اجتناب‌ناپذیر می‌نماید اما عوامل مختلفی در سرعت بخشیدن به این پدیده تأثیر می‌گذارند که مهم‌ترین آنها عبارتند از انتشار روزافزون گازهای ‎‌گلخانه‌ای، تولید هواریزه‌ها، تغییر در ضریب انعکاس زمین و آلودگی‌حرارتی.

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

بند اول: گازهای ‎‌گلخانه‌ای
پدیده «اثر گلخانهای» یکی از فرایندهای طبیعی میباشد که بر اثر آن ادامه حیات در کره زمین امکانپذیر گردیده است. این فرایند از این جهت اثر گلخانهای نامیده شده است که بر اساس اصل فیزیکی یکسان و مشابهی با آنچه در یک گلخانه شیشهای رخ میدهد، عمل مینماید. در یک گلخانه شیشهای حفاظ شیشهای اجازه ورود نور خورشید را به گلخانه میدهد و سپس انرژی گرمایی آن را داخل گلخانه نگه میدارد. در طبیعت نیز این فرایند به دلیل وجود گازهای گلخانهای ناشی از واکنشهای طبیعی رخ میدهد.
اثر گلخانهای نقش کلیدی در تنظیم دمای زمین دارد. برای تشریح اثر گلخانه‌ای باید عوامل مختلفی مانند تعادل انرژی بین زمین و فضا، غلظت گازهای گلخانه‌ای در اتمسفر، تغییرات مقدار گازهای گلخانه‌ای و اثرات این گازها مورد بررسی قرار گیرند.
تعادل انرژی بین زمین و فضا یعنی تابش‌های خورشیدی پس از عبور از فضا به اتمسفر زمین رسیده و قسمت اعظم آن توسط زمین جذب می‌شود. جذب این انرژی توسط زمین باعث گرم شدن کره زمین خواهد ‌شد که این امر خود باعث تابش امواجی از طرف زمین به فضا می‌شود. طبق قوانین فیزیکی، طول موج تابش‌های تولید‌شده از زمین با پرتوهای رسیده به سطح زمین متفاوت است. یعنی مثلا وقتی زمین تابش‌های مرئی را دریافت می‌کند، هنگام تابش خود پرتوهای گوناگونی تولید می‌کند که طول موج آنها با طول موج پرتوهای مرئی متفاوت است. زمین پس از گرم شدن، تابش‌های مادون قرمز به اتمسفر بازتابش می‌کند. قسمتی از این تابش‌های مادون قرمز از اتمسفر عبور کرده و قسمتی دیگر توسط گازهای گلخانه‌ای موجود در اتمسفر جذب شده و مجددا توسط همین گازها به سطح زمین باز تابیده‌می‌شود. در حقیقت گازهای ‌گلخانه‌ای که نسبت به نور مرئی شفاف بودند با تغییر طول موج پرتوها، به صورت نیمه شفاف عمل کرده و تمام تابشهای مادون قرمز بازتابیده از سطح زمین را از خود عبور نداده و مجددا مقداری از آنها را به زمین بر ‌می‌گردانند. در مجموع گازهای‌گلخانه‌ای باعث باقی‌ماندن کسری از انرژی خورشیدی رسیده به زمین در داخل اتمسفر می‌شوند. این تعادل در نقل و انتقال انرژی باعث ثابت ماندن دمای کره زمین در حد مناسبی می‌شود. به طوری که اگر اثر گلخانه‌ای در اتمسفر زمین وجود نداشت دمای کره زمین به طور متوسط 33 درجه سانتی‌گراد نسبت به حال کمتر می‌شد. چنین کاهش دمایی باعث آن می‌شد که زمین مانند عصر یخبندان غیرقابل سکونت باشد. از طرف دیگر اگر موجودی گازهای ‌‌گلخانه‌ای به نحوی در داخل اتمسفر زیادتر از حد متعارف شود، تعادل انرژی زمین به هم خورده و باعث باقی ماندن انرژی بیشتری در داخل اتمسفر زمین می‌شود. این امر گرم شدن زمین را به دنبال دارد. افزایش غلظت گازهای ‌گلخانه‌ای به ویژه پس از انقلاب صنعتی منجر شده میزان تراکم از مرز پایداری بگذرد که این امر، سبب گرم شدن زمین و بروز سایر تغییرات در اقلیم می‌گردد.
اتمسفر طبیعی حاوی بسیاری از گازهای گلخانه‌ای است که غلظت اتمسفری آنها از طریق مجموع واکنشهای ژئوفیزیکی، بیولوژیکی و شیمیایی که آنها را تولید یا نابود میکنند تعیین میشود. اما فعالیت‌های انسان‌و آلودگی‌های ناشی از این فعالیت‌ها، مقدار گازهای مذکور را به طور غیر طبیعی افزایش می‌دهد. در نتیجه گرمای ناشی از تابش اشعه خورشید در اتمسفر زمین محبوس می‌شود و دمای کره زمین را بالا می‌برد.
بر اساس چهارمین گزارش ارزیابی هیات بین دولتی تغییرات اقلیمی که در سال 2007 منتشر شد، چندین گروه از شواهد اثبات میکنند که افزایش گازهای گلخانهای پس از انقلاب صنعتی، ریشه در مکانیسمهای طبیعی ندارد. به عبارت دیگر این، تغییرات اقلیمی ناشی از مداخله انسانی است و افزایش چشمگیر این گازهای گلخانهای قوی در نتیجه فعالیت انسانی است. انتشار گازهای ‎‌گلخانه‌ای ناشی از فعالیتهای انسان از پیش از انقلاب صنعتی افزایش یافته است؛ به طوری که بین سال 1970 و سال 2004 با یک افزایش 70% روبرو بوده است.
تغییر استفاده از زمین، جنگلزدایی، گسترش بی رویه شهرها، به کارگیری زمینهای وسیع برای اهداف کشاورزی و انتشار گازهای حاصل از فعالیتهای صنعتی از مهمترین عوامل انسانی تولید گازهای گلخانهای و گرمایش جهانی میباشند.
به علاوه بین سالهای 1970 تا 2007، تغییر عواملی نظیر افزایش درآمد سرانه (تا 77 درصد) و رشد جمعیت (تا 69 درصد)، منجر به افزایش انتشار گازهای گلخانهای شده است. این عوامل تا حد کمی توسط افزایش بازده و کاهش غلظت کربن تولید و مصرف، خنثی شدهاند. اما گرایش جهان هنوز به سمت افزایش شدید انتشار گازهای گلخانهای ناشی از فعالیتهای انسان و دخالت انسان در طبیعت است.
گزارش ویژه هیات بین دولتی تغییرات اقلیمی درباره سناریوهای انتشار پیشبینی میکند اگر سوختهای فسیلی تا سال 2030 و پس از آن جایگاه غالب خود را در میان انرژیهای جهان حفظ کنند، یک افزایش 25 تا 90 درصدی در انتشار جهانی گازهای ‎‌گلخانه‌ای بین سالهای 2000 و 2030 وجود خواهد داشت.
گزارش توقف انتشار 2012 که با همکاری برنامه محیط زیست ملل متحد (UNEP) و بنیاد اقلیم اروپا تهیه شده است بیان میکند که اگرچه گزارش‌های ارزیابی قبلی تاکید داشتند که میانگین اشاعه گازهای گلخانه‌ای تا 2020 به میزان 44 گیگا تن یا کمتر خواهد بود، در حال حاضر میزان انتشار گازهای گلخانهای در جهان 14 درصد بیشتر از مقداری است که برای سال 2020 پیش بینی میشد. غلظت گازهای گلخانه‌ای مانند دی اکسید کربن در اتمسفر کره زمین نه تنها کاهش نداشته، بلکه از سال 2000 تا میزان 20 درصد افزایش یافته است و در صورتی که اقدام فوری از جانب کشورها در زمینه کاهش تولید گازهای گلخانه‌ای صورت نگیرد، انتظار می رود میزان اشاعه این گازها تا 58 گیگا تن طی 8 سال برسد.

بند دوم: هواریزه‌ها
کلمه Aerocel، در اصل ریشه لاتین واژه Air and Soil است و به طورکلی، به ذرات معلق در هوا که شامل گرد و غبار و ملکولهای گاز و غیره می باشد، اطلاق میگردد. انتشار هواریزه از موارد مهمی است که انسانها بوسیله آن اتمسفر زمین را تحت تاثیر قرار می‌دهند. دود ، ریزگرد اقیانوسی ، آلودگی هوا ، و مه دود مثالهایی از هواریزهها هستند. مقدار هواریزهها بسیار متغیر است و در ارتفاعات و پس از هر بارش کاهش می یابد. بنابراین حداکثر مقدار هواریزهها را میتوان در حوالی سطح زمین انتظار داشت. اما ثابت شده است که مقدار هواریزهها در زیر تروپوپاز، بخشی از اتمسفر که نقش لایه مرزی بین تروپوسفر و استراتوسفر را ایفا می‌کند، نیز به حداکثر میرسد. مقدار هواریزهها به چگونگی دما و وضعیت باد نیز بستگی دارد.
اهمیت اساسی هواریزهها در ایجاد هستههای تراکم برای گذر بخار آب و یا ذرات برف و یخ و یا قطرات آب است و از سوی دیگر به عنوان یک آلاینده باعث بارش بارانهای اسیدی می‌شوند. ترکیبات دارای سولفات و کربن به صورت ذرات، مانند هواریزههای کربندار دو گروه از هواریزهها هستند که بر تعادل تابشی تاثیر میگذارند و بنابراین اقلیم را تحت تاثیر قرار میدهند.
بررسی نقش کربن سیاه (دوده) در اتمسفر نسبتا جدید است. به دلیل عدم قطعیت علمی درباره منابع و ترکیب هواریزههای کربندار، پیشبینی تاثیرات آتی آنها بر تغییرات اقلیمی آسان نیست. اما افزایش سوزاندن سوختهای فسیلی و افزایش سوزاندن تودههای زیستی برای پاکسازی زمین منجر به افزایش غلظت جهانی کربن سیاه میشود. طبق آمار منتشره توسط پایگاه دادهها برای تحقیقات اتمسفری جهانی (EDGAR)، کشورهای چین و ایالات متحده در صدر جدول از نظر میزان تولید کربن میباشند.
ماده اولیه سولفات، گاز دی اکسید گوگرد است که دو منبع اولیه اصلی دارد: انتشار از موجودات دریایی و انتشارات آتشفشانی. در دورههای فعالیت کم آتشفشانی، در مناطق قرار گرفته در مسیر باد قارهها، منبع اولیه دی اکسید گوگرد سوزاندن ذغالسنگ غنی از گوگرد و در مناطق اقیانوسی دور از قارهها، منابع زیستی میباشد. امروزه «تکنولوژیهای جدید ذغالسنگ پاک» و استفاده از سوختهای دارای گوگرد کم باعث کاهش غلظت سولفات، به ویژه در آمریکای شمالی و مناطق قرار گرفته در مسیر باد شده است.

بند سوم: تغییر در ضریب انعکاس زمین
فعالیت‌های مختلف بشری مانند استفاده بی‌رویه از جنگل‌ها و قطع درختان جنگلی، تبدیل چمنزارها به مزارع، تبدیل روستاها به شهرها، ایجاد دریاچه‌های مصنوعی جدید و حتی استفاده از کلکتورهای خورشیدی چهره‌زمین را تغییر داده و باعث افزایش ضریب انعکاس زمین شده‌است که در نتیجه نسبت به گذشته کسر بیشتری از انرژی خورشید به فضا بازتابیده می‌شود.

بند چهارم: آلودگی حرارتی
تمام تلفات انرژی از فعالیت‌های مختلف بشری به استثناء مقدار کمی از آن، باعث افزایش دمای اتمسفر می‌شود که پیامد آن افزایش تغییرات‌اقلیمی است.
آلودگی حرارتی منجر به گرمایش جهانی میشود تا جاییکه دمای جهانی به سطحی رسیده است که این گرما به فضا نیز انتشار یافته است. اتلاف گرما ناشی از استفاده جهانی از سوختهای فسیلی و انرژی هستهای، منابع اصلی آلودگی حرارتی میباشند.

گفتار دوم: اثرات تغییرات اقلیمی بر محیط زیست انسان
بیشتر بلایای طبیعی مانند زلزله، سیل، سونامی، فوران آتشفشان، توفان و رانش زمین در گروه بلایای طبیعی ناگهانی یا فوری قرار میگیرند. این بلایا بسیار سریع و بدون هیچ و یا با اندک نشان و آگاهی قبلی به وقوع میپیوندند. این بلایا دارای اثرات مستقیم هستند و علاوه بر آثار بلند مدت بر زندگی اجتماعی و اقتصادی، اثرات بلافصلی را نیز مانند مرگ و میر افراد و تخریب محیط زیست از خود بر جای میگذارند. بلایای طبیعی ناگهانی مرکز و سیر مشخصی دارند. یعنی مرکز و نقطه شروع حادثه مشخص است. به علاوه میتوان تعیین نمود که این گونه بلایا در زمان وقوع چه نواحی را تحت تاثیر قرار دادهاند.
در مقابل بلایای طبیعی ناگهانی، بلایای طبیعی تدریجی و پایدار وجود دارد؛ مانند خشکسالی، بیابانزایی و بیماریهای مسری. بررسی ماهیت و اثرات این بلایا مشکل است. زیرا به آرامی به وقوع میپیوندند و ممکن است ماهها، سالها و حتی دههها استمرار داشته باشند. بلایای طبیعی ناگهانی دارای اثرات بلند مدت و غیرمستقیم هستند. اثرات آنها در طول زمان گسترش مییابند و با گذشت زمان عمیقتر و وسیعتر میشوند. بخش وسیعی از جامعه را در بر میگیرند و در مقایسه با بلایای ناگهانی ناحیه جغرافیایی گستردهای را تحت تاثیر قرار میدهند. مثلا خشکسالی سال 1997 به تنهایی بسیاری از کشورهای اروپا و حتی چین، ویتنام و پرو را تحت تاثیر قرار داد. بنابراین بلایای طبیعی تدریجی نیاز به تلاشهای بسیار در زمینه پیشگیری و مدیریت