دانلود پایان نامه حقوق با موضوع سازمان بهداشت جهانی

دانلود پایان نامه

می‌شود». همچنین در مقدمه چنین آمده است که «اصول و فرایندهای انضمام و اعمال پادمان‌های آژانس … پس از دو سال، در پرتو تجربه‌های عملی کسب شده از سوی آژانس و همچنین پیشرفت‌های فنی حاصله، مورد بازبینی کلی قرار خواهد گرفت».
جزء دوم – تعاریف
در بخش دوم شانزده بند به ارائۀ تعاریفی برای اصطلاحات به کار رفته در سند اختصاص یافته است. گرچه در اینجا به دنبال ارائۀ ترجمۀ کاملی از متن سند نیستیم، ولی به نظر می‌رسد ارائۀ تعریف سند از اصطلاح «اورانیوم تهی»، «انحراف» و «انضمام پادمان‌ها» برای ادامۀ کار مفید خواهد بود.
در تعریف اورانیوم تهی قبل از هر چیز باید یادآور شد که فرایند غنی‌سازی به معنای اعمال برخی فرایندهای فیزیکی و شیمیایی بر اورانیوم طبیعی معدنی به منظور افزایش میزان ایزوتوپ‌های رادیواکتیو این عنصر، به خصوص ایزوتوپ ۲۳۵ اورانیوم می‌باشد. پسماند عملیات غنی‌سازی که در واقع اورانیومی است که ایزوتوپ‌های رادیواکتیو خود را از دست داده، در اصطلاح «اورانیوم تهی» خوانده می‌شود. در سند ۲۶ «اورانیوم تهی» چنین تعریف شده است: «اورانیوم تهی به معنای اورانیومی است که درصد وزنی ایزوتوپ اورانیوم ۲۳۵ آن نسبت به کل اورانیوم موجود کم‌تر از میزان موجود در اورانیوم طبیعی باشد.»
بدین ترتیب میزان ایزوتوپ‌ ۲۳۵ اورانیوم تهی از میزان این ایزوتوپ در اورانیوم طبیعی موجود در معدن اورانیوم نیز کم‌تر است. در صنایع نظامی از اورانیوم تهی به خاطر چگالی بسیار بالای آن برای ساخت مرمی گلوله‌های ضد زره استفاده می‌شود. این گونه گلوله‌ها به شکل گسترده‌ای در جنگ دوم خلیج فارس بر علیه نیروهای عراقی مورد استفاده قرار گرفت و مباحث مربوط به احتمال آلودگی رادیواکتیو به خاطر استفاده از این گلوله‌ها و رد این نظریه از سوی سازمان بهداشت جهانی را موجب گردید.
سند ۲۶ «انحراف» را این گونه تعریف می‌کند که «انحراف به معنای استفادۀ دولت دریافت کننده از مواد شکافت‌پذیر و غیر آن، تأسیسات و تجهیزات تأمین شده از سوی آژانس برای پیشبرد هر گونه مقاصد نظامی و یا نقض هر گونه شرط دیگر مندرج در موافقتنامۀ میان آژانس و دولت مزبور در مورد استفاده از آن مواد، تأسیسات و یا تجهیزات است.»
همچنین «انضمام پادمان» به معنای «اقتضای اعمال فرایندهای متناسب پادمانی» تعریف شده است. به عبارت دیگر وقتی سخن از انضمام پادمان به مواد، تجهیزات و تأسیسات هسته‌ای به میان می‌آید، منظور وضعیتی است که مواد، تجهیزات و تأسیسات مزبور بنا بر دلایلی که در ادامه تشریح خواهد گردید تحت پادمان‌های آژانس قرار می‌گیرند.
جزء سوم – اصول حاکم بر پادمان
بخش سوم سند ۲۶ در ده بند به تشریح اصول حاکم بر پادمان‌ها می‌پردازد. مهم‌ترین محورهای مطروحه در این بخش عبارت هستند از:
الف) پادمان‌های مربوط به اشکال مختلف مواد و تأسیسات به شکل، دامنه و میزان کمکی که آژانس در هر پروژۀ خاص ارائه داده و نقشی که چنین پروژه‌ای می‌تواند در پیشبرد مقاصد نظامی داشته باشد، بستگی خواهد داشت.
ب) پادمان‌های آژانس هنگامی به مواد هسته‌ای تأمین شده توسط آژانس منضم می‌گردد که:
ـ مواد هسته‌ای صلح‌آمیز در یک کشور از یک حداقل مشخص فراتر رفته باشد،

ـ مواد شکافت‌پذیر از طریق استفاده از مواد تحت پادمان آژانس تولید شده باشد،
ـ مواد هسته‌ای در تأسیسات هسته‌ای تحت پوشش پادمان‌های آژانس تولید شده باشد.
ج) پادمان‌های آژانس به تأسیسات هسته‌ای اصلی که توسط آژانس تأمین شده و یا با کمک اساسی آژانس احداث شده باشد منضم می‌گردد. همچنین چنانچه از نظر شورای حکام ارائۀ برخی تجهیزات تخصصی یا مواد غیرهسته‌ای به تأسیسات هسته‌ای اصلی و یا به طریقی به پیشبرد مقاصد نظامی کمک نماید، پادمان‌های آژانس به این گونه تجهیزات و مواد منضم می‌گردد.
د) پادمان‌های آژانس به معادن، تجهیزات معدن و کارخانه‌های فراوری سنگ معدن منضم نمی‌گردد.
ه‍) اختلاط مواد هسته‌ای تحت پادمان با دیگر مواد هسته‌ای و انتقال این گونه مواد به تأسیسات دیگر موجب می‌شود تا مواد و تأسیسات مزبور نیز تحت پادمان قرار گیرند.

جزء چهارم – قواعد انضمام و خاتمۀ پادمان‌های آژانس
در بخش چهارم سند ۲۶ قواعد انضمام و خاتمۀ پادمان‌های آژانس به مواد، تأسیسات و تجهیزات تشریح شده است. به عبارت دیگر در این بخش روشن می‌شود چه شرایط و خصوصیاتی موجب می‌گردد که مواد، تجهیزات و تأسیسات هسته‌ای مشمول پادمان‌های آژانس گردند و در مقابل چه شرایط و خصوصیاتی آن‌ها را از شمول پادمان‌های آژانس خارج خواهد ساخت.
در مورد مواد اولیه، ده تن اورانیوم طبیعی و یا اورانیوم تهی با میزان نیم درصد اورانیوم ۲۳۵ و یا بالاتر از آن مشمول پادمان‌های آژانس شناخته شده است. در صورتی که میزان ایزوتوپ اورانیوم ۲۳۵ در اورانیوم تهی کم‌تر از نیم درصد باشد، آنگاه بیست تن اورانیوم تهی مشمول پادمان‌های آژانس می‌گردد. در مورد عنصر توریوم نیز مقدار بیست تن به عنوان مرز شمول پادمان‌های آژانس شناخته شده است.
باید توجه داشت که سطح بالای میزان تعیین شده برای انضمام پادمان‌ها به مواد اولیه ناشی مقدار بسیار نازل مواد شکافت‌پذیر هسته‌ای در اورانیوم طبیعی است. به همین دلیل به هنگام تعیین میزان مواد شکافت‌پذیر مشمول پادمان شاهد آن هستیم که ارقام چندین و چند تنی به میزان چشمگیری کاهش یافته و به مقادیر زیر یک کیلوگرم افت می‌کند.
در مورد مواد شکافت‌پذیر شامل پلوتونیوم، اورانیوم ایزوتوپ ۲۳۳ و اورانیوم کاملاً غنی شده، مقدار ۲۰۰ گرم حد نصاب انضمام پادمان‌های آژانس تعیین شده است. در صورتی که غنی‌سازی اورانیوم به طور کامل نبوده باشد، مقدار اورانیوم غنی‌شده متناسب با ۲۰۰ گرم اورانیوم کاملاً غنی شده ملاک انضمام پادمان‌ها خواهد بود. چگونگی محاسبۀ این تناسب از طریق فرمول‌های علمی مندرج در ضمیمۀ سند ۲۶ محاسبه می‌گردد. در صورتی که میزان مواد شکافت پذیر از یک هزار گرم تجاوز ننماید، پادمان‌ها به صورت جزئی (یک گزارش دوره‌ای در سال و بدون بازرسی‌های سالانه) اعمال خواهد شد.
قابل ذکر است چنانچه مواد هسته‌ای حاصل کار بر روی مواد تحت پادمان بوده باشند و یا در تأسیسات تحت پادمان تولید شده باشند، انضمام پادمان بدون توجه به حد نصاب‌های تعیین شده صورت می‌گیرد.÷ همچنین وقتی مواد اولیه یا شکافت‌پذیر تحت پادمان به تأسیسات خارج از پادمان منتقل گردند، این مواد تحت پادمان باقی مانده و هر گونه مواد هسته‌ای حاصل از کار بر روی آن‌ها نیز تحت پادمان خواهند بود.
در ادامۀ بخش چهارم به چگونگی انضمام پادمان به تأسیسات هسته‌ای پرداخته شده است و تصریح شده چنانچه تأسیسات هسته‌ای با کمک آژانس احداث شده باشد و یا این که طبق نظر شورای حکام کمک آژانس نقش مؤثری در احداث آن داشته باشد، پادمان‌های آژانس به آن تأسیسات منظم خواهد گردید. چنانچه حداکثر توان یک تأسیسات هسته‌ای از ۳ مگاوات فراتر نرود، چنین تأسیساتی از پادمان معاف خواهد بود به شرط آن که توان مجموع چنین تأسیساتی در یک کشور از ۶ مگاوات تجاوز ننماید.
پادمان‌های آژانس همچنین شامل آن دسته تجهیزات ویژه‌ای می‌گردد که می‌تواند به احداث تأسیسات اصلی با توان بالاتر از ۳ مگاوات و یا پیشبرد مقاصد نظامی کمک نماید. تعیین لیست چنین تجهیزاتی بر عهدۀ آژانس است و آژانس می‌تواند هر از چند گاه این لیست را مورد تجدید نظر قرار دهد.
دو بند انتهایی بخش چهارم به موضوع خاتمه یا تعلیق پادمان‌ها اختصاص دارد. در بند اول چنین ذکر شده که هر گونه فقدان شرایط موجب انضمام پادمان به خاتمۀ پادمان خواهد انجامید. در مورد تعلیق نیز هر گاه مواد هسته‌ای با تصویب آژانس برای فراوری یا آزمایش به دولت دیگر یا سازمان بین‌المللی منتقل گردد، چنانچه مواد انتقال یافته کمتر از حد نصاب مواد اولیه و یا هزار گرم پلوتونیوم، اورانیوم ۲۳۳ یا اورانیوم کاملاً غنی شده یا معادل آن‌ها باشد و یا اینکه دولت یا سازمان دریافت کننده مقادیر برابر با میزان مواد انتقال یافته را تحت پادمان آژانس قراردهند، اعمال پادمان در مورد مواد مزبور در کشور فرستنده معلق خواهد شد.
جزء پنجم – اعمال پادمان‌های آژانس
بخش پنجم سند ۲۶ به تشریح چگونگی اعمال پادمان‌ها اختصاص دارد و طی ۲۶ بند روشن می‌سازد که چگونه مواد و تأسیساتی که منضم به پادمان‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی می‌گردند، مورد نظارت و بازرسی قرار می‌گیرند تا عدم انحراف آن‌ها به سوی مقاصد نظامی مورد تأیید قرار گیرد. مجموعۀ مقررات مندرج در این بخش خود به سه دستۀ اصلی تقسیم می‌گردند. دستۀ اول مجموعۀ مقرراتی عامی است که به اعمال پادمان در مورد مواد و کلیۀ تأسیسات مشمول پادمان‌های آژانس قابل اجرا است. دستۀ دوم مجموعۀ مقرراتی است که به طور اخص در مورد تأسیسات در بر دارندۀ رأکتور هسته‌ای اجرا می‌گردند و دستۀ سوم مقرراتی هستند که ویژۀ تأسیسات غیر از تأسیسات در بر دارندۀ رأکتور هسته‌ای می‌باشند. مقررات ویژه پس از بررسی مقررات عام اعمال پادمان‌ها مورد بررسی قرار خواهند گرفت.
در اولین بند این بخش بار دیگر تأکید می‌شود که اعمال پادمان‌ها نسبت به تأسیسات و مواد بر اساس قرارداد فیمابین آژانس و دولت و یا دولت‌های ذیربط صورت می‌گیرد. در همین بند اعمال پادمان‌ها را نسبت چهار محور ذیل مقرر داشته است:
الف) بررسی و تأیید طراحی تأسیسات توسط آژانس از جهت عدم انحراف به سوی مقاصد نظامی و قابلیت اعمال پادمان؛

ب) ایجاد یک نظام ثبت استفاده از مواد و تأسیسات از سوی دولت ذیربط مطابق با جزئیات مورد توافق آژانس؛
ج) تسلیم گزارش‌های دوره‌ای و فوق‌العاده توسط دولت ذیربط در مورد مواد و تأسیسات تحت پادمان؛ و
د) پذیرش بازرسان از سوی دولت ذیربط به منظور حسابرسی مواد تحت پادمان و کشف موارد انحراف.
بدین ترتیب بند حاضر محورهای اصلی عملیاتی پادمان را روشن می‌کند. چهار محور بررسی طراحی تأسیسات، ثبت سوابق، گزارش‌دهی و بازرسی در سال‌های بعد نیز به عنوان محورهای اصلی نظام پادمانی آژانس باقی ماندند و تحولات بعدی گرچه به دنبال گسترش صلاحیت‌ها و نظارت‌های آژانس بوده‌اند، ولی محور تازه‌ای در چگونگی اعمال پادمان ایجاد نکردند.
کارکنان آژانس که در مسیر اعمال پادمان‌ها از اسرار صنعتی و دیگر اطلاعات طبقه‌بندی شده دولتی آگاه می‌گردند، مجاز نیستند این اطلاعات را جز برای مدیر کل و افرادی که او مجاز می‌دارد، افشا نمایند.
در بحث تصویب طراحی تأسیسات، در مورد آن تأسیساتی که به هنگام عقد قرارداد دولت با آژانس از قبل موجود باشند، آژانس حتی‌الامکان به بررسی طراحی تأسیسات، از جهت عدم پیشبرد مقاصد نظامی و قابلیت اعمال مؤثر پادمان‌ها، خواهد پرداخت. در صورت احداث تأسیسات جدید و یا اعمال تغییرات اساسی در تأسیسات از قبل موجود، کشور ذیربط می‌بایست مراتب را به همراه اطلاعات مورد نیاز به آژانس اعلام نماید. آژانس موظف است هر چه سریع‌تر در مورد تصویب طراحی تأسیسات تصمیم‌گیری نماید.
در بحث ثبت استفاده از مواد و تأسیسات، دولت ذیربط می‌بایست به توافقی با آژانس در مورد نظام ثبت استفاده از هر تأسیسات و موادی که مشمول نظارت آژانس می‌گردند، برسد. دولت ذیربط می‌بایست پیش‌نویس این نظام ثبت را در فرصت مناسب به آژانس تسلیم نماید تا در مورد بررسی و تأیید قرار گیرد. هر گونه تغییرات بعدی در این نظام ثبت می‌بایست با توافق آژانس صورت گیرد. این نظام ثبت می‌بایست شامل اطلاعات لازم در مورد کارکرد تأسیسات و همچنین میزان استفاده از مواد و تجهیزات تحت پوشش پادمان باشد. تمامی اطلاعات ثبت شده می‌بایست حداقل برای مدت دو سال نگاهداری شوند.
در بحث گزارش‌دهی، نیز دولت ذیربط و آژانس می‌بایست به توافقی در مورد نظام گزارش‌دهی هر تأسیسات دست یابند. در این مورد نیز پیش‌نویس اولیه از سوی دولت ذیربط تهیه و با لحاظ فرصت مناسب برای بررسی و تأیید آن، به آژانس ارائه می‌گردد.
گزارش‌های ارائه شده به دو شکل گزارش‌های دوره‌ای و گزارش‌های ویژه هستند. گزارش‌های دوره‌ای می‌بایست حاوی اطلاعات لازم در مورد کارکرد تأسیسات و استفاده از مواد از زمان گزارش قبلی تا زمان تهیه گزارش جدید و همچنین برنامۀ کاری پیش‌بینی شده تا زمان تهیۀ گزارش آتی باشد. در این گونه گزارش‌ها لازم است مقدار مواد تحت پوشش پادمان و محل نگاهداری این گونه مواد نیز ذکر گردد. اولین گزارش مربوط به هر تأسیسات می‌بایست به هنگام اولین کارکرد تأسیسات تحت نظارت آژانس و یا انتقال مواد تحت پوشش پادمان به تأسیسات به آژانس تسلیم گردد. آژانس می‌تواند در شرایط غیرعادی خواستار اطلاعات و توضیحات بیشتر در مورد محتوای گزارش‌های دوره‌ای گردد.
در مورد گزارش‌های ویژه سند ۲۶ چنین مقرر می‌دارد که هر دولت طرف قرارداد پادمان با آژانس موظف است حوادث منجر به آسیب و تخریب بالقوه و بالفعل مواد و تأسیسات تحت پوشش پادمان و همچنین موارد کسری مواد هسته‌ای که بیش از حد معمول کارکرد تأسیسات باشند را به سرعت و ظرف حداکثر ۴۸ ساعت در قالب گزارش ویژه به آژانس اعلام نماید. همچنین در صورت وجود قصد خرید و فروش مواد و یا تغییر مهم در تأسیسات تحت پوشش پادمان و یا برنامه‌های آتی اعلام شده در گزارش‌های دوره‌ای، مراتب می‌بایست ظرف حداکثر دو هفته قبل از انجام این تغییرات طی گزارش‌های ویژه به آژانس اعلام شود. آژانس می‌تواند خواستار دریافت گزارش‌های ویژۀ اضافی در مورد مفاد هر یک از گزارش‌های ویژه ارائه شده گردد.
سند ۲۶ در بحث بازرسی نیز دو شکل بازرسی‌های دوره‌ای و بازرسی‌های ویژه را پیش‌بینی کرده است. بازرسی‌های دوره‌ای از زمان مشخص شده در موافقتنامۀ فیمابین دولت و آژانس آغاز و شامل تأسیسات و مواد تحت پوشش پادمان می‌گردد. در بازرسی تطابق احداث تأسیسات با طراحی تأیید شده از سوی آژانس و دقت تجهیزاتی که برای اندازه‌گیری مواد تحت پادمان به کار می‌روند مورد ارزیابی قرار می‌گیرد.
بازرسی‌های دوره‌ای پس از آغاز فعالیت تأسیسات به طور معمول شامل موارد زیر می‌گردد:
الف) بررسی تأسیسات و مواد تحت پوشش پادمان؛
ب) تطبیق نظام ثبت با گزارش‌های ارائه شده به آژانس؛
ج) راستی‌آزمایی مقادیر اعلام شدۀ مواد تحت پوشش پادمان از طریق مشاهده، اندازه‌گیری و نمونه‌برداری؛ و
د) آزمایش و ارزیابی ابزار اندازه‌گیری.
در صورتی که آژانس چنین تشخیص دهد که تمامی بازرسی‌های دوره‌ای پیش‌بینی شده لازم نیست، بازرسی‌های کم‌تری انجام خواهد شد.

مطلب مرتبط :   دانلود تحقیق با موضوع قانون استخدام کشوری

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

در مورد بازرسی‌های ویژه، همان گونه که از نام این گونه بازرسی‌ها روشن است این گونه بازرسی‌ها از قبل پیش‌بینی شده نیستند و بنا بر شرایط خاص صورت می‌گیرند. مهم‌ترین تفاوت بازرسی‌های دوره‌ای و بازرسی‌های ویژه مدت زمان اعلام قبلی انجام بازرسی به دولت طرف پادمان است. دولت طرف پادمان یک هفته قبل از انجام بازرسی‌های دوره‌ای از زمان انجام آن آگاه می‌گردد حال آن که مدت زمان اعلام قبلی انجام بازرسی ویژه تا انجام آن بیش از ۲۴ ساعت نخواهد بود.
اولین وضعیتی که انجام بازرسی‌های ویژه را ایجاب می‌نماید وضعیتی است که بر اثر تسلیم هر یک از اشکال گزارش‌های ویژه که در قبل ذکر شد، آژانس انجام بازرسی ویژه به منظور ارزیابی وضعیت را لازم تشخیص دهد. در این قسمت همچنین جایگاه ویژه‌ای به وضعیت‌های پیش‌بینی نشده‌ای داده شده که مستلزم اقدام فوری باشد. در چنین شرایطی آژانس می‌تواند اقدام به بازرسی ویژه نماید به شرط آن که گزارشی در مورد وضعیت منجر به بازرسی ویژه به شورای حکام تسلیم نماید.
آخرین نکتۀ لازم به ذکر در مورد مقررات عام اعمال پادمان‌ها توسط آژانس پادمان‌های جزئی است. پادمان‌های جزئی هنگامی اعمال می‌گردد که مجموع مواد شکافت‌پذیر مشمول مقررات پادمان به شرحی که قبل از این ذکر شد از ۲۰۰ گرم پلوتونیوم، اورانیوم ۲۳۳ و اورانیوم کاملاً غنی شده (و یا معادل آن‌ها) بیشتر بوده ولی از یک هزار گرم کم‌تر باشند. در چنین

دیدگاهتان را بنویسید