فایل رایگان پایان نامه مدیریت : درماندگی مالی

دانلود پایان نامه

جریان نقدی انجام دهند . مدیریت ریسک مالی خود هیچ گونه ارزشی ایجاد نمی کند اما در صورت رفع محدودیت ها ، ارزش شرکت را حداکثر می نماید . بنابراین شرکت هایی که دچار درماندگی مالی گشته اند و ریسک محدودیت جریان نقدی قوی تری دارند مزایای بیشتری از رفتار مدیریت ریسک مالی کسب خواهند نمود و انگیزه بیشتری برای استفاده از مشتقات به منظور پوشش ریسک خواهند داشت . بنابراین رفتار مدیریت ریسک مالی که در قالب استفاده از مشتقات است و انعطاف پذیری سرمایه ای و حتی هزینه های ریسک های مالی شرکت بر ارزش آن می تواند اثرگذار باشد (Wang et al,2009, pp 7-10) .
برای مدیریت ریسک مالی روش های متعددی وجود دارد . برخی از انواع ریسک مانند ریسک سیاسی و ریسک بلایای طبیعی را نمی توان تحت کنترل قرار داد . ابزار های مدیریت ریسک مالی ، مشارکت کنندگان بازارهای مالی را به یکدیگر معرفی و با روش های استاندارد ، ریسک را بین دو گروه توزیع می کند . ابزارهای مدیریت ریسک مالی یا ابزار های مشتقه با روش خاصی انتقال ریسک را به عهده دارند. توانایی استفاده از ابزار های مشتقه برای مدیریت ریسک مالی بسیار ارزشمند می باشد . قراردادها و پیمان آتی ، شرکت را در مقابل ریسک آتی مصون می دارند و نرخ های ثابت و شناور آتی را بایکدیگر مرتبط ساخته و به طرفین اجازه تبدیل نرخ ها را می دهد . اختیارات معامله این اختیار و امکان را به شرکت می دهد تا یک طرف ریسک را برای خود بپوشاند . بر اساس قرارداد های تاخت ، نرخ های شناور برای تحویل آتی معاوضه می گردد و به این صورت ریسک ناشی از تغییر نرخ آتی قابل کنترل است (رود پشتی و همکاران، 1390،ص 632) .
پوشش ریسک
اکثر شرکت هایی که در رابطه با ساخت و تولید ، خرده فروشی ، عمده فروشی و ارائه خدمات فعالیت می کنند ، در زمینه پیش بینی متغیرهایی همچون نرخ بهره ، نرخ برابری ارز و قیمت کالا از تخصص و مهارت کافی برخوردار نیستند . بنابراین منطقی است که اقدام به پوشش ریسک ناشی از متغیرهای مذکور و سایر متغیرها نموده و از این طریق بر فعالیت اصلی خود که در آن تخصص و خبرگی دارند ، تمرکز نمایند. در واقع شرکت ها بااستفاده از عملیات پوشش ریسک می توانند خود را در برابر رویدادهای غیرمترقبه ناخوشایندی همانند افزایش ناگهانی قیمت ها بیمه نمایند . در حالت ایده آل ، راهبردهای پوشش ریسک توسط هیأت مدیره شرکت ها اتخاذ می گردد و به طور آشکار به مدیریت و سهامداران تفهیم می گردد . سهامداران در صورت تمایل می توانند ، خود عملیات پوشش ریسک را انجام داده و ضرورتی ندارد که حتما شرکت این کار را برای سهامداران انجام دهد ؛ البته این در صورتی صدق می نماید که سهامداران اطلاعات بیشتری نسبت به مدیریت شرکت در مورد ریسک هایی که شرکت با آن ها مواجه است ، داشته باشند که در عمل به این صورت نمی باشد . تنهاکاری که سهامداران در مقایسه با شرکت بهتر می توانند انجام دهند ، تنوع بخشیدن به ریسک است ؛ یعنی یک سهامدار با بهره گرفتن از یک پرتفوی متنوع و متناسب می تواند ، بسیاری از ریسک ها را که شرکت با آن ها مواجه است ، از بین ببرد .
انجام پوشش ریسک ، راهی برای کاهش ریسک است ؛ پس نظر به مفهوم کاهش ریسک ، راهبرد پوشش ریسک اصولا باید توسط فعالان بازار مورد استقبال قرار گیرد اما پاره ای از دلایل نظری و عملی وجود دارد که شرکت ها از راهبرد فوق استفاده نمی کنند . در سطح نظری می توان گفت ، سهامدارانی که پرتفوی متناسبی از اوراق بهادار که دارای تنوع مطلوب است ، نگهداری می کنند ، بسیاری از ریسک هایی را که یک شرکت با آن ها مواجه است را از بین می برند ؛ لذا نیازی ندارند که شرکت این ریسک را پوشش دهد. در سطح عملی می توان گفت ، اگر شرکت های فعال در یک صنعت خاص از راهبرد پوشش ریسک استفاده نکنند ، اگر شرکتی در آن صنعت بخواهد به تنهایی از این راهبرد استفاده نماید ، ممکن است به جای کاهش ریسک ، با افزایش ریسک مواجه گردد (Hull, 2002, pp 153-181) .
انعطاف پذیری سرمایه
یکی از مهم ترین مسائلی که تصمیم های مدیران را برای استقراض و افزایش بدهی در ساختار سرمایه تحت تأثیر قرار می دهد ، انعطاف پذیری سرمایه (مالی) است . انعطاف پذیری سرمایه عبارت است از توان شرکت ها برای تأمین منابع مالی جهت عکس العمل مناسب در برابر رویدادها و موارد پیش بینی نشده برای حداکثر کردن ارزش شرکت . شرکت هایی که انعطاف پذیری مالی دارند می توانند در برابر فشارهای مالی مقاومت نمایند و زمانی که فرصت های سودآور به وجود آمد ، وجوه لازم را در جهت سرمایه گذاری با حداقل هزینه فراهم نمایند . برخی از شرکت ها سعی دارند تا با سیاست های مربوط به نگهداری وجوه نقد ، انعطاف پذیری سرمایه خود را حفظ نمایند و برخی دیگر با خط مشی محافظه کارانه ی بدهی مبتنی بر داشتن ظرفیت مازاد بدهی این سیاست را در پیش می گیرند (رحمانی و همکاران،1391،ص59) . شرکت هایی با انعطاف پذیری ضعیف در سرمایه گرایش به استفاده از مشتقات مالی برای بهبود انعطاف پذیری خود داشته تا هزینه های درماندگی مالی خود را کاهش دهند اما شرکت هایی با انعطاف پذیری بهتر ، بیشتر تمرکز خود را بر روی مدیریت مشکلات هماهنگی شرکت و دریافت اثری بهتر از اجرای مدیریت ریسک مالی ، دارند (Wang et al,2009,p.9) . به منظور انعکاس انعطاف پذیری سرمایه در استفاده از مشتقات مالی در شرکت ها می توان از نسبت آنی استفاده نمود .
برای تعیین این که دارایی آنی تا چه اندازه بدهی های جاری را فرا می گیرد از نسبت آنی استفاده می گردد. به طوری که گفته شد ، دارا
یی آنی عبارت است از اقلام دارایی جاری منهای موجودی مواد و کالا. بنابراین:
در کوتاه مدت به آسانی می توان دریافت که دارایی آنی (در مقام مقایسه با موجودی جنسی) بیشتر می تواند در تأمین طلب بستانکاران محور اتکا قرار گیرد ؛ زیرا کالا مستلزم فروش است تامبنای نقدی یابد و فروش امری است که زمان و مبلغ آن در آینده تحقق می یابد . از سوی دیگر ، ارزیابی و قیمت گذاری موجودی جنسی هرچند با دقت انجام گیرد ، باز جنبه قطعی ندارد و چه بسیار در عمل و یا به هنگام فروش نقصان و کاهش پیدا نماید (اکبری،1382،ص36( .
هزینه درماندگی مالی

 
 
در ادبیات مالی تعاریف مختلفی از درماندگی مالی ارائه شده است . گوردون در یکی از مطالعات علمی خود بر روی تئوری پریشانی مالی، آن را به عنوان کاهش قدرت سودآوری شرکت تعریف نموده است که احتمال عدم توانایی بازپرداخت بهره و اصل بدهی را افزایش می دهد . از نقطه نظر اقتصادی ، درماندگی مالی را می توان به زیانده بودن شرکت ها تعبیر نمود که در این حالت شرکت دچار عدم موفقیت می شود. در واقع در این حالت نرخ بازدهی شرکت کمتر از نرخ هزینه سرمایه است .حالت دیگری از درماندگی مالی زمانی رخ می دهد که شرکت موفق به رعایت کردن یک یا تعداد بیشتری از بندهای مربوط به قرارداد بدهی مانند نگاهداشت نسبت جاری ، نمی شود . حالت دیگری از درماندگی مالی زمانی است که جریانات نقدی شرکت برای بازپرداخت اصل و فرع بدهی ناکافی باشد (راعی و همکاران،1387،ص18) . بنابراین ارزیابی درماندگی مالی شرکت ها بسیار حائز اهمیت است ؛ زیرا شکست شرکت ، هزینه های مستقیم و غیرمستقیم بسیاری را برای ذینفعان به همراه دارد . استفاده از نسبت های مالی برای ارزیابی درماندگی مالی شرکت ها همیشه مورد توجه سهامداران و تحلیل گران مالی بوده است و ارزیابی و پیش بینی به موقع و صحیح ، تصمیم گیران را در یافتن راه حل بهینه و پیشگیری از درماندگی مالی یاری می نماید (رستمی و همکاران،1390،ص129) . شرکت هایی که هزینه درماندگی مالی زیادی دارند ، دارای محدودیت های جریان نقدی بیشتری بوده و مزایای بیشتری از رفتار مدیریت ریسک مالی بدست می آورند و انگیزه بیشتری برای استفاده از مشتقات به منظور پوشش ریسک در آن ها ایجاد می گردد ؛ به عبارت بهتر انگیزه بیشتری برای درگیر شدن در مدیریت ریسک مالی در آن ها ایجاد می گردد . از جمله نسبت هایی که می توان برای ارزیابی درماندگی مالی استفاده نمود نسبت بدهی است . در واقع نسبت بدهی می تواند به عنوان منعکس کننده هزینه درماندگی مالی شرکت ها در استفاده از مشتقات مالی باشد ((Wang et al,2009,p.11.

دانلود پایان نامه
برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید
رشته مدیریت همه موضوعات و گرایش ها : صنعتی ، دولتی ، MBA ، مالی ، بازاریابی (تبلیغات – برند – مصرف کننده -مشتری ،نظام کیفیت فراگیر ، بازرگانی بین الملل ، صادرات و واردات ، اجرایی ، کارآفرینی ، بیمه ، تحول ، فناوری اطلاعات ، مدیریت دانش ،استراتژیک ، سیستم های اطلاعاتی ، مدیریت منابع انسانی و افزایش بهره وری کارکنان سازمان

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

این نسبت ها به دودسته تقسیم می شوند . یک دسته به بخش بدهی ها و حقوق صاحبان سهام (مندرج در ترازنامه) مربوط است و میزان منابعی را که شرکت از راه گرفتن وام تأمین کرده است (نه از محل منابعی که سهامداران شرکت تأمین می کنند)، نشان می دهد ؛ نمونه های آن شامل نسبت بدهی های بلند مدت به حقوق صاحبان سهام و نسبت کل بدهی ها به کل دارایی ها می باشد . دسته دوم توان شرکت در ایجاد سود کافی برای پرداخت بهره بدهی های شرکت را نشان می دهد (Neveu,1986,p 46) .
شرکت هایی با نسبت بدهی پایین در مواقع رکود اقتصادی ریسک زیان کمتری خواهند داشت و در عین حال در زمان رشد اقتصادی هم باید انتظار سود کمتری را داشته باشند ؛ بالعکس شرکت هایی با نسبت بدهی بالا ممکن است با ریسک زیان عمده مواجه شوند ، اما امکان استفاده های کلان هم برای آن ها موجود می باشد . گرچه برخورداری از بازده های بالا مورد نظر همگان است اما معمولاً اکثر سرمایه گذاران از ریسک اجتناب می کنند ؛ بنابراین تصمیم در مورد نسبت بدهی نوعی تعادل بین ریسک و بازدهی به وجود می آورد (Weston,1998,p 40) . مهم ترین این نسبت ها عبارتند از (Neveu,1986,p 46) :

الف) نسبت بدهی های بلند مدت به حقوق صاحبان سهام- با بهره گرفتن از این نسبت ، مقدار منابع مالی شرکت که به وسیله بستانکاران تأمین شده است ، محاسبه می گردد . هرچه این نسبت بزرگتر باشد به این مفهوم است که سهم دیگران از مالکان در تأمین منابع مالی بیشتر است . شیوه محاسبه به این ترتیب است که کل بدهی های بلندمدت به حقوق صاحبان سهام تقسیم می گردد .
نسبت کل بدهی ها به دارایی ها- با این نسبت ، کل وجوهی که از محل بدهی ها تأمین شده است ، محاسبه می گردد . اگر این نسبت از عدد یک کم شود ، درصد کل وجوهی که از محل حقوق صاحبان سهام تأمین شده است ، به دست می آید . بدهی های جاری نیز در این نسبت گنجانده می گردد و برای محاسبه آن ، کل بدهی ها را بر کل دارایی ها تقسیم می کنند .
در این تحقیق به تجزیه و تحلیل رفتار مدیریت ریسک مالی پرداخته می شود . در واقع رفتار مدیریت ریسک مالی بر اساس استفاده از ابزار مشتقه ، انعطاف پذیری سرمایه شرکت ها در استفاده از ابزار مشتقه (نسبت آنی) و هزینه درماندگی مالی شرکت ها در استفاده از ابزار مشتقه (نسبت بدهی) تبیین و تاثیر هر یک بر ارزش شرکت ها تحت تاثیر متغیرهای کنترل تحقیق (هزینه سرمایه ، تمرکز مالکیت و بازده دارایی) بررسی می گردد .
بخش سوم
پیشینه تحقیق
بخش سوم
پیشینه تحقیق

مطلب مرتبط :   فایل رایگان پایان نامه مدیریت :صورت های مالی

2-3-1) مقدمه
یکی از بخش های مهم تحقیق ، بخش مربوط به پیشینه و ادبیات تحقیق است ؛ یعنی یکی از کارهای ضروری در هر تحقیقی ، مطالعه منابع مربوط به موضوع تحقیق است ؛ زیرا سرچشمه علوم را می توان در پیشینه آن ها کاوش کرد . بررسی پیشینه تحقیق ، مطالعه گذشته آن است و نگاهى است به آنچه دیگران در زمینه تحقیق یا موضوعات مشابه انجام داده اند . در بررسى پیشینه ، محقق مى خواهد بداند دیگران در این باره چه کرده اند ، تا کجا پیش رفته اند و چگونه کار کرده اند ، تا او نیز کار خود را در راستا و ادامه تلاش هاى پیشین قرار دهد و در ضمن از روش ها و نتایج آن تلاش ها در حل مسأله خود استفاده کند. اگر دیگران مسأله اى را که محقق در صدد حل آن است ، پیش از او به بهترین شکل ممکن حل کرده باشند ، پرداختن به چنین تحقیقى کار بیهوده و لغوى خواهد بود. اما اگر آن مسأله هنوز حل نشده یا روش قابل قبولى نداشته است ، مى تواند براى حل آن با روش مقبول ، دست به کار شود . حال که بررسى پیشینه با چنین هدفى صورت مى گیرد ، محقق باید همه مراکز و منابعى را که احتمال مى دهد گزارشى از تحقیقات گذشته در آن یافت مى شود ، جست و جو کند و نباید مانند مطالعه اکتشافى تنها به یک یا دو منبع جامع بسنده نماید.
2-3-2) تحقیقات داخلی
بر اساس بررسی های انجام گرفته در هیچ یک از مطالعات داخلی به تاثیر مدیریت ریسک مالی بر ارزش شرکت ها پرداخته نشده است ؛ لذا برخی از تحقیقات انجام شده مرتبط با فرضیه های تحقیق در ایران به شرح زیر است:
جهان خانی و همکاران (1374) در تحقیقی معیارهای مناسب برای اندازه گیری ارزش شرکت ها را مورد بررسی قرار دادند. هدف این تحقیق ، معرفی معیارهای متفاوتی است که مردم برای اندازه گیری ارزش سهام یک شرکت و قضاوت در مورد عملکرد آن به کار می برند . در این تحقیق مدل های حسابداری تعیین ارزش شرکت مانند سود هر سهم ، بازده حقوق صاحبان سهام ، جریان های نقدی ، سود تقسیمی ، نرخ رشد سود و ارزش دفتری بررسی گردیده است . نتایج نشان داد که عدم استفاده از معیارهای مناسب برای اندازه گیری عملکرد و ارزش سهام یک شرکت موجب می گردد ارزش شرکت به سمت ارزش واقعی سوق پیدا نکند و موجب ضرر و زیان یک گروه از خریداران سهام و سود سرشار گروه دیگر گردد (جهان خانی و ظریف فرد ،1374،ص ص 66-41) .
حقیقت و قربانی(1386) در تحقیق خود به بررسی رابطه سود و جریان نقدی با ارزش شرکت بر اساس مدل چرخه عمرپرداختند . این تحقیق از نوع همبستگی و در زمره ی تحقیقات توصیفی قرار دارد . جامعه آماری تحقیق شامل شرکت هایی است که از ابتدای سال مالی 1377 لغایت پایان 1383 نام آن ها در فهرست شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران درج شده است و بر اساس روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای بر مبنای عامل سن شرکت ، سر انجام 260 شرکت را به عنوان نمونه انتخاب نمودند . نتایج تحقیقات آنان نشان داد که در دوره رشد و افول ، همبستگی جریانات نقدی با ارزش شرکت ها به شکل معناداری قوی تر از همبستگی سود با ارزش شرکت است (حقیقت و قربانی،1386،ص ص 219-201) .
حساس یگانه و همکاران (1387) در تحقیقی تحت عنوان ” بررسی رابطه بین سرمایه گذاری نهادی و ارزش شرکت ” تأثیر مالکیت نهادی بر ارزش شرکت ها را بررسی نمودند . تحقیق آن ها ، تحقیقی توصیفی بوده که از حیث هدف کاربردی می باشد . دوره ی زمانی تحقیق 8 ساله (1376-1383) و جامعه آماری تحقیق ، کلیه شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران می باشد . از بین این شرکت ها ، شرکت های واسطه گری مالی را به سبب ماهیت خاص فعالیت ، حذف و 61 شرکت را به عنوان نمونه انتخاب نمودند . به منظور آزمون ارتباط بین ارزش شرکت ها و مالکیت نهادی از رگرسیون خطی چندگانه استفاده شده است . نتایج تحقیق آن ها بیانگر وجود رابطه مثبت بین سرمایه گذاری نهادی و ارزش شرکت ها که مؤید فرضیه نظارت کارآمد است و نیز عدم وجود ارتباط معنادار بین تمرکز مالکیت نهادی و ارزش شرکت ها که فرضیه همگرایی منافع را تأیید نمی کند ، بوده است (حساس یگانه و مرادی،1387،ص ص 122-107) .
محمدی و همکاران (1388) در تحقیقی تحت عنوان” بررسی ساختار مالکیت( تمرکز و ترکیب) بر بازدهی و ارزش شرکت های پذیرفته
شده در بورس اوراق بهادار تهران ” به بررسی نقش و اثرات جداگانه و همزمان تمرکز و نوع مالکیت بر دو عامل بازدهی و ارزش شرکت ها پرداختند . این تحقیق براساس هدف از نوع کاربردی و از لحاظ روش گردآوری اطلاعات از نوع تحقیقات غیرآزمایشی و توصیفی بوده است . نمونه آماری تحقیق آن ها ، 70 شرکت در طی دوره زمانی 1381 لغایت 1386 بوده است . نمونه ها بااستفاده از روش غربال و بر اساس معیارهای زیر انتخاب گردید :
نوع فعالیت شرکت ها ، تولیدی بوده و لذا مؤسسات مالی ، سرمایه گذاری و بانک ها در نمونه آورده نشدند .
شرکت ها در طول دوره تحقیق ، وقفه عملیاتی بیش از 6 ماه نداشته باشند .
شرکت ها در طول دوره تحقیق ، تغییر سال مالی نداده باشند .
حقوق صاحبان سهام شرکت های

دیدگاهتان را بنویسید