فایل رایگان پایان نامه مدیریت : جریان های نقدی-فروش فایل

دانلود پایان نامه

شود .
در بر گیرنده نگاه پرتفویی به ریسک سطح شرکت ها است .
به منظور شناسایی رویدادهای بالقوه و نیز مدیریت با توجه به اشتهای ریسک شرکت ها طراحی می گردد ( مقصود از اشتهای ریسک ، حدی از ریسک است که در سطح هیئت مدیره شرکت تعیین شده و یک شرکت به دنبال ایجاد ارزش ، آن را خواهد پذیرفت) .
این قابلیت را دارد که به مدیران شرکت ها اطمینان معقول بدهد .
به دستیابی به اهداف در یک یا چند مقوله جداگانه اما هم پوش ، پیوند دارد .
این تعاریف زیربنای چگونگی مدیریت ریسک شرکت ها بوده و مبنایی را برای کار در صنایع و بخش های مختلف ارائه می دهد . مدیران ریسک در شرکت ها در دو گروه قرار می گیرند که عبارتند از (رود پشتی و همکاران،1390، ص 667) :
الف) مدیران ریسک ارزش- ارزش کل شرکت را در مقابل شرایط خاص زمانی مورد توجه قرار می دهند و هدف آن ها جلوگیری از ورشکستگی ، حل مسائل مرتبط با تأثیر اطلاعات یا کاهش بدهی مالیاتی مورد انتظار است . در واقع این مدیران نوعی اعمال مدیریت بر ریسک های مؤثر بر مالکیت سهام است .
ب)مدیران ریسک جریان نقد- با انعقاد قرارداد ، از مدیریت ریسک برای کاهش تغییر پذیری جریانات نقد و افزایش ظرفیت بدهی شرکت استفاده می کنند . در واقع نوعی اعمال مدیریت بر جریان وجوه سرمایه گذاری است .
فلسفه مدیریت ریسک بیانگر عقاید و گرایشات مشترکی است که چگونگی برخورد یک واحد تجاری یا شرکت با ریسک را از مرحله راهبردگذاری تا اجرای راهبردها در فعالیت های روزمره را مشخص می نماید و مبین ارزش واحد های تجاری یا شرکت هایی است که بر فرهنگ ، نوع عملیات واحد تجاری و اجزای به کار رفته مدیریت ریسک ، تأثیرگذار است و شامل موضوعاتی از قبیل چگونگی شناسایی ریسک ها ، انواع ریسک های پذیرفته شده و نیز چگونگی مدیریت ریسک ها ، است . شرکتی که در پذیرش ریسک های با اهمیت موفق بوده است ، نسبت به شرکتی که به علت مشارکت در شرایط مخاطره آمیز ، با شرایط سخت اقتصادی یا قانون گذاری روبه رو شده است ، قطعاً چشم انداز متفاوتی درباره مدیریت ریسک دارد. مدیریت ریسک اثربخش می تواند ، مدیران را در ایجاد ارزش و حفظ ارزش های موجود یاری رساند . تفاوت در فرهنگ کسب و کار یک شرکت می تواند تأثیر نامطلوبی بر آن داشته باشد اما با همکاری تمام واحدهای کسب و کار ، می توان به نحو مناسبی مدیریت ریسک را در کل شرکت ها اجرایی نمود . در واقع مدیریت ریسک در تمام فعالیت های مدیریتی که در جهت پیشبرد امور واحد تجاری یا شرکت انجام می گیرد ، بازتاب می کند حتی در بیان خط مشی ها ، ارتباطات و تصمیم گیری ها ( گروه مدیران ریسک سازمان بورس ،1387،ص23) .
سؤال اساسی که در مورد مدیریت ریسک مطرح می شود ، این است که چرا شرکت ها ، باید ریسک خود را مدیریت نمایند؟ از منظر علمی ، شرکت ها تمایل زیادی به مدیریت ریسک خود دارند . نظریه پرتفوی نوین بیان می کند که سرمایه گذاران از طریق اصل تنوع بخشی ، قادر خواهند بود که ریسک های خاص دارایی ها را رفع نموده تا به این وسیله در معرض ریسک قرار نگیرند . از این نظریه مودیلیانی و میلر همچنین می توان دریافت که ارزش شرکت مستقل از ساختار ریسک آن است . شرکت ها باید بدون توجه به ریسک ، منافع و مزایای مورد انتظار خود را حداکثر نمایند . صاحبان اوراق بهادار از طریق تخصیص مناسب پرتفوی خود قادر به انتقال ریسک خواهند بود . با این وجود ، به خصوص در بازار سرمایه ناقص ، عملا شرایط لازم برای تحقق نظریه مودیلیانی و میلر نقض می گردد و عواملی مانند مالیات ها و هزینه بحران های مالی منجر به شکست نظریه شده و در این صورت است که نقش مدیریت ریسک پررنگ تر می گردد . بنابراین ، توصیف دقیق و واقع بینانه از شرایط شرکت ها ، دلایل توجه بیشتر به ریسک و چرایی این امر را بیان می نماید . برخی از این دلایل به شرح زیر است (Christoffersen,2003,pp2-3) :
هزینه های ورشکستگی- اگر سرمایه گذاران ، ورشکستگی شرکتی را محتمل بدانند ، در هزینه های واقعی شرکت تجدید مالی شده و ارزش جاری شرکت کاهش خواهد یافت . بنابراین مدیریت ریسک می تواند با کاهش احتمال عدم پرداخت بدهی ها ، ارزش شرکت را افزایش دهد .
مالیات- سیستم های نوین مالیاتی ، در زمانی که منافع مالیاتی شرکتی ناشی از زیان های گذشته باشد ، در بخشودگی مالیاتی شرکت ، محدودیت ایجاد می نماید . کاهش نوسان پذیری درآمد قبل از مالیات شرکت منجر به کاهش ارزش فعلی پس از کسر مالیات آتی شرکت شده و ارزش شرکت را افزایش می دهد . بنابراین مدیریت ریسک می تواند با کاهش نوسان پذیری درآمدها ، مالیات ها را نیز کاهش دهد .
ساختار سرمایه و هزینه سرمایه- عامل اصلی عدم پرداخت بدهی توسط شرکت ها ، ناتوانی آن ها در پرداخت بدهی و فقدان منابع مالی می باشد . نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام بالاتر ، برای شرکت ها ریسک بیشتری به همراه خواهد داشت . مدیریت ریسک به شرکت ها این امکان را می دهد که نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام بالایی را داشته باشند و از طریق بدهی های مالی ، پرریسک تر گردند . البته این امر در صورتی برای شرکت ها سودمند خواهد بود که دارای بدهی های مالی معقولی باشند .

دانلود پایان نامه
برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید
رشته مدیریت همه موضوعات و گرایش ها : صنعتی ، دولتی ، MBA ، مالی ، بازاریابی (تبلیغات – برند – مصرف کننده -مشتری ،نظام کیفیت فراگیر ، بازرگانی بین الملل ، صادرات و واردات ، اجرایی ، کارآفرینی ، بیمه ، تحول ، فناوری اطلاعات ، مدیریت دانش ،استراتژیک ، سیستم های اطلاعاتی ، مدیریت منابع انسانی و افزایش بهره وری کارکنان سازمان

مطلب مرتبط :   منبع تحقیق با موضوعساختار اجتماعی

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

صندوق های جبرانی- این صندوق ها منجر به سرمایه گذاری مطلق در سرمایه انسانی خاص شرکت ها می گردد . سطوح مدیریتی و کارکنان مؤثر در یک شرکت اغلب در معرض ریسک های زیادی قرار دارند و برای آن ها مصونیتی در برابر ریسک ها وجود ندارد . مدیریت ریسک می تواند با کاهش هزینه های انباشته و جذب کارکنان مؤثر بیشتر ، سطح ریسک بر کارکنان را کاهش دهد .
ابزار های مدیریت ریسک

در نظام سرمایه داری به منظور مدیریت ریسک ، ابزارهایی طراحی شده است که به آن ها ابزارهای مالی گفته می شود که برخی از این ابزارهای مالی عبارتند از ( اکبریان و دیگران، 1385،ص161) :
ابزار مالکیت- این ابزار نماینده مالکیت بخشی از یک سازمان و مربوط به حقوق صاحبان سهام است و متداول ترین آن ، سهام عادی شرکت ها می باشد .
ابزار بدهی – این ابزار برای دارنده آن حق مالکیت ایجاد نمی کند و دارنده آن می تواند از منافع آن مانند بهره ، استفاده نماید . این ابزار نشان دهنده وامی است که صاحبان یک سازمان یا شرکت از اشخاص حقیقی یا حقوقی دریافت می کنند و نشان دهنده بدهی صادر کننده آن است .
ابزار مشتقه(مشتقات مالی)- ابزار مشتقه را می توان به صورتی مورد استفاده قرار داد که کاهش دارایی های اصلی ، منجر به کسب سود گردد . در نتیجه شرکت ها می توانند برای تنظیم ریسک سرمایه گذاری فعلی خود ، برروی اوراق مشتقه نیز سرمایه گذاری کنند؛ به عنوان مثال، اگر شرکتی سرمایه خود را به صورت اوراق قرضه نگهداری کند ، می تواند با داشتن مقدار مشخصی اوراق بهادار مشتقه در صورت کاهش ارزش اوراق قرضه ، سود کسب نماید (Madura,2009,p 14).
مشتقات ، ابزارهای مالی هستند که متضمن هیچ نوع حق مالکیتی برروی دارایی نبوده و ارزش آن ها از ارزش یک دارایی پایه نشأت می گیرد . ابزارهای مشتقه در جدا نمودن ریسک های مالی و پوشش در برابر ریسک های موجود ، به طور مؤثر و کارا عمل می نمایند . تجربه بازارهای مالی بیانگر آن است که اگر ابزارهای مشتقه به درستی استفاده شوند ، در تسهیم و کنترل ریسک از طریق استراتژی پوشش ریسک مفید خواهند بود (منظور ودیگران، 1390،ص3) . مهم ترین تقسیم بندی صورت گرفته در خصوص مشتقات مالی ، طبقه بندی آن ها در چهار گروه می باشد که عبارتند از :

 
 
الف- قرار داد آتی- قرارداد آتی ، توافق نامه ای مبتنی بر خرید یا فروش دارایی با قیمت مشخص در زمان معینی در آینده است . بیشتر قراردادهای آتی منجر به تحویل فیزیکی کالا نمی شوند ؛ علت آن است که اکثر سرمایه گذاران قبل از فرارسیدن زمان تحویل کالا ، موضع معاملاتی خود را می بندند . تحویل دادن یا تحویل گرفتن کالا تحت شرایط قرارداد آتی ، اغلب مشکل و پرهزینه است . هنگام انعقاد یک قراداد آتی ، سازمان بورس باید جزئیات توافق نامه را بین دو طرف مخصوصا نوع دارایی ، اندازه قرارداد ، مکان و زمان تحویل را دقیقا مشخص نماید . در مورد دارایی های مالی که موضوع قرارداد آتی قرار می گیرند ، معمولا نیازی به تعیین ویژگی ها و مشخصات نیست . پرداخت ها براساس سازوکار تسویه حساب روزانه صورت می گیرد (Hull, 2002, p 52) .
شرکت ها می توانند با اتخاذ یک موضع معاملاتی در قراردادهای آتی ، ریسک قیمت یک دارایی را خنثی نمایند . اگر وضعیت پوشش دهندگان ریسک به گونه ای باشد که در صورت افزایش قیمت دارایی ، صاحب سود و در صورت کاهش قیمت دارایی متحمل زیان گردند ، راهبرد پوشش ریسک در موضع پیش فروش مناسب است و اگر وضعیت پوشش دهندگان ریسک به نوعی باشد که با کاهش قیمت دارایی ، سود و در صورت افزایش قیمت دارایی ، زیان کسب گردد ، راهبرد پوشش ریسک در موضع پیش خرید مناسب خواهد بود (Hull, 2002, p 182) . اصولا قراردادآتی جانشینی برای استفاده از مصونیت (پوشش ریسک) در شرایط بازار فوری (بازار نقد) است و سرمایه گذار می تواند شرایط امروز بازار را برای آینده تأمین نماید (راعی و دیگران،1383،ص532) . اقدام به پوشش ریسک با بهره گرفتن از قراداد های آتی در مقایسه با موقعیت عدم اقدام به پوشش ریسک ، می تواند منجر به کاهش یا افزایش میزان سود شرکت گردد ؛ یعنی ممکن است قیمت ها در جهت دلخواه پوشش دهندگان ریسک حرکت نماید و یا بالعکس آن . در هر صورت سود (زیان) در موضع معاملاتی با زیان (سود) به دست آمده در بازار جبران خواهد شد . برای افرادی که این راهبرد را اتخاذ می نمایند (استفاده از قراردادهای آتی برای پوشش ریسک) ، از دست دادن فرصت کسب سود چندان اهمیت ندارد و در وهله ی اول ، حمایت از سرمایه گذاری اصلی یا سود حاشیه ای منظم برای آن ها مهم است تا این که بخواهند برای به دست آوردن سود اضافی ، اصل سرمایه را دچار خطر سازند ؛ به عبارتی ، حداقل کردن ریسک اهمیت بیشتری از حداکثر ساختن سود دارد (Hull,2002, 155) .
ب) پیمان آتی(سلف)- پیمان آتی از این جهت که توافق نامه ای برای خرید و فروش دارایی در زمان معین در آینده و با قیمت مشخص است ، با قرارداد آتی مشابهت دارد ولی پیمان آتی در بازار فرابورس معامله شده (قرارداد آتی در بورس معامله می گردد) و معمولا بین دو مؤسسه مالی یا بین یک مؤسسه مالی و شرکت مشتری آن ، منعقد می گردد ؛ در واقع موافقت نامه ای خصوصی بین دو طرف است . تاریخ تحویل در پیمان آتی می تواند طبق توافق طرفین تعیین گردد و محدود به ماه یا روزهای خاصی نمی باشد و بر خلاف قرارداد های آتی یک تاریخ تحویل مشخص و ساده وجود دارد Hull, 2002, p 82)) .
ج) معاملات سوآپ (تاخت)- سوآپ توافقی است بین دو شرکت برای معاوضه جریان های نقدی در آینده ( با دو نوع پرداخت متفاوت از بدهی ها یا دارایی ها) . اکثر قراردادهای مشتقات خارج از بورس به صورت سوآپ انجام می گردد . قرارداد فوق ، تاریخ پرداخت و چگونگی محاسبه جریان های نقدی قابل پرداخت را مشخص می نماید . معمولا جریان های نقدی شامل محاسبه ارزش آتی یک یا چند متغیر بازار است . یک پیمان آتی را نیز می توان یک نمونه ساده سوآپ دانست . سوآپ عموما به معاوضه جریان های نقدی در طول زمان های مختلف در آینده می انجامد (Hull, 2002, p 259) . دو نوع متداول قراردادهای سوآپ ، سوآپ نرخ بهره و سوآپ ارز است . در سوآپ نرخ بهره ، یک طرف تعهد می کند تا بهره های وام طرف مقابل را با نرخ بهره ثابت براساس مبلغ اسمی وام در مدت معینی پرداخت نماید و در عوض بهره های وام با نرخ بهره متغیر را براساس همان مبلغ اسمی وام و دوره زمانی یکسان دریافت نماید و در سوآپ ارز ، یک طرف قرارداد موافقت می نماید تا بهره های اصل مبلغ را به صورت یک ارز خاص پرداخت نماید و در عوض بهره های همان مبلغ پول را به صورت ارز دیگری دریافت نماید (Hull, 2002, p 297) .
د) اختیار معاملات- حق اختیار معامله به دارنده آن این حق را می دهد که معامله ای را در آینده انجام دهد . خرید اختیار معامله نیاز به یک مبلغی تحت عنوان حق شرط دارد . اگر در هر زمان ، اختیار معامله پیش از سررسید قابل اعمال باشد ، اختیار معامله آمریکایی و اگر تنها در تاریخ انقضاء قابل اعمال باشد ، اختیار معامله اروپایی است . اگر پیش بینی دارنده اختیار معامله در مورد قیمت های آتی درست از آب در نیاید ، آن را اعمال نمی کند و تنها هزینه اندکی و به اندازه مبلغ اولیه ، خواهد پرداخت (راعی و دیگران،1383،ص21) . به طور کلی دو نوع قرارداد اختیار معامله وجود دارد (Hull, 2002, pp 303-308) ؛ اول قرارداد اختیار خرید که این قرارداد به دارنده آن ، این حق را می دهد تا دارایی را در تاریخ معین و با قیمت مشخص خریداری نماید و دوم قرارداد اختیار فروش که این قرارداد به دارنده آن ، حق فروش یک دارایی در تاریخ معین و با قیمت مشخص را می دهد . تاریخی را که قرارداد معین می کند به تاریخ انقضاء یا تاریخ اعمال یا تاریخ توافقی یا سررسید معروف است و قیمت تعیین شده در قرارداد، قیمت اعمال یا قیمت توافقی نام دارد . خریدار اختیار خرید امیدوار است که قیمت سهم افزایش یابد ، در حالی که خریدار
اختیار فروش انتظار کاهش قیمت سهم را دارد . در هر قرارداد اختیار ، دو طرف معامله گر وجود دارد ؛ یک طرف معامله کننده ، سرمایه گذاری است که موقعیت خرید اتخاذ کرده است و اختیار معامله را خریده است و در طرف دوم قرارداد ، سرمایه گذار موقعیت فروش اتخاذ کرده است ؛ یعنی اختیار معامله را صادر کرده یا فروخته است . خریدار یا دارنده اختیار معامله ، هیچ گونه تعهدی در قبال قرارداد ندارد ، در حالی که فروش یا صدور اختیار معامله برای فروشنده تعهدآور است .
مدیریت ریسک مالی
مدیریت ریسک مالی ، فرآیندی برای شناسایی و کنترل ریسک های مالی است که شامل شناسایی و اولویت بندی ریسک های مالی عمده ، تعیین سطح مجاز ریسک ، به کارگیری راهبرد مدیریت ریسک بر اساس سیاست ها ، اندازه گیری گزارش دهی ، نظارت و بهبود برحسب نیاز است . مدیریت ریسک مالی بر آن دسته از انواع ریسک نظارت و کنترل دارد که هم قابل کنترل باشند و هم آثار مالی داشته باشند (راعی و دیگران،1391،ص49) . تأمین مالی شرکت معمولا موجب خواهد گشت که میزان بدهی شرکت و در نتیجه درجه ریسک مالی شرکت تغییر نماید . این شرایط مشخص کننده نوع تصمیماتی است که شرکت برای افزایش کل دارایی های خود گرفته است .
شرکت ها می توانند محیط بازار را با کم کردن هزینه ها از طریق مدیریت ریسک مالی تغییر دهند . اگر چه برای تغییر پرتفوی پروژه نیازی به مدیریت ریسک مالی نیست اما وجود آن می تواند انعطاف پذیری پروژه را حفظ نماید و هماهنگی پروژه را با کاهش هزینه ها ، تکمیل گرداند . در واقع کاهش هزینه های هماهنگی نوعی ارزش می باشد . بنابراین بین رفتار مدیریت ریسک مالی و ارزش شرکت ارتباطی وجود دارد و چون مشتقات مهم ترین جز مدیریت ریسک مالی هستند ، استفاده از آن ها توسط شرکت می تواند رفتار مدیریت ریسک مالی را منعکس نماید و اثر آن را بر ارزش شرکت ها مشخص نماید . حتی مشتقات مالی برای بهبود انعطاف پذیری پروژه ها و کاهش هزینه های هماهنگی نیز مورد استفاده قرار می گیرند و هزینه های درماندگی مالی شرکت را نیز کاهش می دهند Wang et al,2009, pp 7-10)) .
یک شرکت اغلب با نوساناتی در جریان های نقدی خود در تولید و عملیات روبه برو است و شکاف بین جریان نقدی مورد انتظار شرکت و جریان واقعی آن ممکن است منجر گردد تا شرکت نتواند حقوق ثابت خود را بر اساس جریان نقدی مورد انتظار مطالبه نماید و با درماندگی مالی روبه رو گردد (Stulz,2003,p11) . در واقع شکاف در جریان نقدی مانع پیشرفت شرکت شده و آن را دچار بحران می کند . به منظور مقابله با این شکاف ، شرکت ممکن است ریسک محدودیت در جریان نقدی را بپذیرد ، یعنی تمامی بخش های شرکت می بایست اقداماتی را در جهت کاهش ریسک

مطلب مرتبط :   مقاله رایگان دربارهعملکرد کارکنان

دیدگاهتان را بنویسید