وظایف دانشگاه های کارآفرین

وظایف دانشگاههای کارآفرین
دانشگاه به عنوان پایگاه تولید علم باید دانش کارآفرینی را با توجه به مسائل اقتصادی و اجتماعی منطقه در کشور تبیین نماید و از سوی دیگر با برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری دقیق از کارآفرینان، حمایت‌های پژوهشی به عمل آید و نهایتاً اینکه کارآفرینان بتوانند از نتایج تحقیقات دانشگاه‌ها در کسب و کار خود استفاده کنند. (سعیدی‌کیا، 1382)
در شرایط فعلی کشور و نیز روند تغییرات بین المللی و پدیده جهانی شدن اقتصاد لازم است تا موضوع توسعه کار آفرینی به عنوان برنامه ای راهبردی تلقی و به آن پرداخته شود. از طرفی، اشباع ظرفیتهای استخدامی دولتی و ناتوانی بخش خصوصی در به کار گیری افراد جویای کار موجب شده که در سال‌های اخیر مشکل بیکاری در بین دانش آموختگان دانشگاهی به شدت خود نمایی کند که در صورت عدم توجه به این موضوع و پیش بینی نکردن راهکارهای اساسی و مناسب برای رفع این معضل که در حال حاضر مشکلات اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی وسیاسی را به وجود آورده، جامعه ما را در آینده ای نه چندان دور با بحران‌ها و چالش‌های خطرناک مواجه می نماید. مساله دیگری که باید به آن اشاره کرد تغییر نیاز های کشور به سمت جذب نیروهای تحصیل کرده ومتخصص است. برای استفاده از فرصت های جدید در عرصه جهانی و پاسخگویی به نیاز های فعلی جامعه در ارتباط با نیروی انسانی متخصص، می‌بایست در راستای تغییر الگوهای آموزشی، پژوهشی و مهارتها و توانایی هایی که مورد استفاده قرار می‌گیرد، اقدام نمود (یعقوبی،1387).
لذا دانشگاه کارآفرین به عنوان اصلی ترین مرکز رشد و پرورش افراد کارآفرین و ایده‌ها و روش‌های کارآفرینانه، نقش حیاتی را ایفا می‌کنند. بنابراین دانشگاه کارآفرین وظایف خطیری را به عهده دارد که این وظایف عبارتند از:
• تقویت ساختارهای دانایی محور در تولید علم و فن؛
• توجه به تولید علم وتولید ثروت از دانش؛
• ایجاد توان شناسایی نیازهای جامعه وتطبیق تخصص وتحصیلات؛
• ایجاد و پرورش فرهنگ کارآفرینی؛
• ایجاد توانایی کارگروهی؛
• بالا بردن توان ارزش آفرینی؛
• آشنا بودن دانشجویان با منابع وامکاناتی که در جهت شناسایی فرصتهای جدید به آنها کمک می‌کند؛
• ایجاد توانایی ارزیابی اقتصادی از طرح تجاری؛
• ایجاد توان شناسایی تحوّلات در نیازهای جامعه؛
• درک مفهوم کارآفرینی در ارتباط باتوسعه اقتصادی (ملّی )؛
• ایجاد و تقویت برخی بسترها و ظرفیت های بالقوّه برای مسائل علمی حل نشده، نیازهای کشور و ایده های نو؛‌
• تشویق وگسترش خلاقیت برای خلق کسب وکارها و مفاهیم کسب وکار جدید؛
• افزایش قدرت تجزیه وتحلیل دانشجویان در شناسایی بازار ، تکنولوژی ، فرصت‌های مالی واقتصادی؛
• شناسایی قوّت وضعف کسب وکارهای موجود؛
• تجزیه وتحلیل فرصت‌ها وتهدیدها و ارائه راهکارهای بهبود آنها؛
• عامل ایجاد وتوسعه ثروت، بر انگیزنده اقتصادی جامعه یا به عبارتی موتور رشد و توسعه اقتصادی ملی کشور؛
• عامل اشتغال‌زایی؛
• عامل انتقال تکنولوژی؛
• عامل تحوّل وتجدید حیات ملّی ومحلّی (‌کارآفرینی فراتر از شغل وحرفه است ، یک شیوه زندگی است )؛
• ایجاد شرکت‌های خصوصی وحمایت و پشتیبانی از آنها.

مطلب مرتبط :   مؤلفه های نوآوری