موانع موجود در زمینه پیشرفت زنان

موانع موجود در زمینه پیشرفت زنان

 

در حالی که اشاره دقیق به عواملی که باعث ایجاد مانع در زمینه استخدام و به ویژه در رسیدن زنان به رتبه های بالاتر می شود  ، دشوار است ؛ ولی ترکیب و ساختار نیروی سازمانها دلالت بر تفاوت فاحش بین زنان و مردان دارد . تجربیات کارراهه ای ، کلیشه سازیهای مدیریتی ، تبعیض ، تعصبات مردان در مورد زنان همچون محرومیت زنان از شبکه های رسمی و غیر رسمی و به طور کلی عدم برنامه ریزی برای فعالیت زنان به عنوان بخشی از پرسنل یک سازمان ، از جمله این موارد هستند . این تبعیضها ، ادراکات و نگرشها بر استانداردهای پیشرفت زنان تاثیر می گذارد و مطمئناً به عنوان بخشی از فرهنگ و محیط تاثیرگذار سازمان می شوند . علاوه بر عوامل اجتماعی و فرهنگی ، عوامل فردی نیز می تواند در زمینه ارتقاء زنان مانع ایجاد کند . اینها شامل عوامل شخصیتی ( فقدان اعتماد به نفس ، بی علاقگی ، و خود کم بینی )،  روابط بین فردی ( نپذیرفتن روابط غیر رسمی ، عدم همکاری بین زنان ) و پایین بودن دانش و آگاهی هستند . تجربیات کار راههای که اصطلاحاً در مورد زنان ، با عنوان تعلیقات شغلی می توان به آن اشاره کرد ، از جمله مواردی است که باعث ایجاد مشکلاتی در پیشرفت زنان می شود . اصولاً زنان بیشتر موارد  تمایل دارند  ، یا به عبارت دیگر مجبورند ، شغلشان را ترک کرده و مجدداً به شغلشان باز گردند . زنان به خاطر به دنیا آوردن بچه ، پرورش بچه ، مراقبت از افراد مسن خانواده و مسئولیتهای شخصی مسیر شغلی خود را قطع می کنند . حقیقت اینست که شاید 90% زنان در یک مرحله خاصی از زندگیشان بچه به دنیا می آورند و احتمالاً بیشتر از مردان مسئولیت افراد مسن تر را بر عهده می گیرند ؛ در نتیجه در مقایسه با مردان درصد بیشتری از سالهای مهم و اصلی شغلشان را خارج از سازمان می گذرانند .

مطلب مرتبط :   مراحل شرکت در نمایشگاه

 

این تعلیقات در شغل زنان ممکنست در توانایی زنان برای ارتقاء موقعیت شغلی و افزایش حقوق آنها بی تاثیر نباشد . زنان هنگامی که شغلشان را به خاطر مسئولیتهای خانواده ترک می کنند و مجدداً به سازمان برمی گردند ؛ اغلب متوجه می شوند که دستمزدشان در مقایسه با کسانی که شغلشان را ترک نکرده اند ، پایین تر است . دلایل زیادی در این زمینه وجود دارد : زنانی که کار را ترک می کنند ،ارشدیت را از دست می دهند ؛ مهارتهای شغلی ، که ممکنست در طول زمان غیبت قدیمی و کهنه شود ؛ مدیران سازمانها ، شکاف موجود در مسیر شغلی زنان را نشانه ترک دوباره شغلشان تلقی می کنند . بسیاری از مدیران ممکنست به دلایل بالا ، زنان را برای شغلهای کم اهمیت تر ، با پرداخت دستمزد کمتر استخدام کنند تا بدین طریق میزان تاثیر ترک شغل آنها را در فعالیت سازمان محدود کنند . به همین دلیل آنها کمتر تمایل دارند در زمینه آموزش ضمن خدمت و سایر برنامه های توسعه شغلی بر روی  زنانی که سازمان را ترک کرده و مجدداً برمی گشته اند  ، سرمایه گذاری کنند . در حالی که زنان برای پیشرفت به آموزش مهارتها نیاز  دارند . به ویژه با رواج شیوه مدیریت نوین ، زنان امیدوارند که عبور از بوروکراسی فاسد ، زمینه را برای یک مدیریت جامع و منصفانه فراهم خواهد آورد ؛ در صورتی که ، این امر با وجود یک مدیریت عملکرد سالم و درجه بالای تخصص گرایی نتیجه می دهد ، که معمولاً زنان در موقعیت فعلی فاقد آن هستند .

مطلب مرتبط :   رسیدگی به صورت خود جوش