مقاله رایگان با موضوع قوه مجریه، نظام های پارلمانی، افکار عمومی، نظام پارلمانی

تکلیف اقلیت این است که راه های مختلفی برای حل مشکلات اجتماعی بررسی و پیشنهاد کنند و در راه پذیرفته شدن آنها بکوشند. به نظر می رسد کوشش اقلیت در جهت تبدیل پیشنهادات و راهکارهای مشکلات اجتماعی، از طریق مشارکت فعالانه در کمیسیون های تقنینی و تبدیل این پیشنهادات به قانون و نهایتاً تأمین مصالح عمومی، می تواند نقش آنها را حداقل در گنجاندن موادی و یا اضافه نمودن موضوعاتی به طرح ها و لوایحی که بیشتر از طرف اکثریت پارلمانی به مجلس پیشنهاد می شود، برجسته نماید.
از سوی دیگر، در کشوری مانند انگلستان، اجزاء مختلف سازمان های حزبی به ویژه کمیته های پارلمانی، مجاری مهمی برای انتقال خواسته ها به کابینه و حزب حاکم هستند.
مبحث سوم ـ کارکردهای نظارتی احزاب در مجلس
یکی از مهمترین کارکردهای حزبی در نظام های پارلمانی، نظارت احزاب سیاسی بر عملکرد مسئولان دولتی از طریق پارلمان است. احزاب در پارلمان از ابزارهای نظارتی مهمی برخوردارند و از این کانال، مسئولان دولتی همواره زیز ذره بین انتقادات و نظارت احزاب می باشند. لازم به ذکر است، از آنجایی که در نظام پارلمانی دولت از دل پارلمان بیرون می آید، پاسخگویی دولتمردان به نمایندگان امری بدیهی به نظر
می رسد.
گفتار نخست – تذکر
اصولاً تذکر یکی از طرق نظارت خفیف بر عملکرد قوه مجریه است و بیشتر جنبه استطلاعی و آگاهی بخشی دارد. نمایندگان با ایراد سخنرانی و ابراز عقاید خود در خصوص مسائل و امور کشور و تذکر و هشدار در مورد سیاست های دولت، سعی در انعکاس آنها در افکار عمومی و اثر گذاری بر تصمیمات دولت دارند. در ضمن حق تذکر برای نماینده و پاسخ ارائه شده می تواند مقدمه ای برای نظارت بر سیاست های عمومی و برنامه دولت و ارزیابی عملکرد مسئولان به شمار آید.89
بنابراین، تذکر در مواردی بکار می رود که نمایندگان احزاب مختلف در پارلمان لازم بدانند در مواردی که متوجه نقائص و کمبودها و یا شیوه های نادرستی در مدیریت دولتمردان شدند، در فرصتهایی که پیش
می آید آنها را به نخست وزیر و یا وزراء انعکاس دهند و در جلسات علنی مجلس تذکرات لازم و کافی را به آنان بدهند تا بعدها دچار ابزارهای شدید کنترل و نظارت نشوند.90
در تذکر به مسئولان دولتی، اقلیت پارلمانی دارای نقش برجسته ای است و از آنجا که همواره در انتقاد از اکثریت حاکم در صف مقدم قرار دارد، می تواند با تذکر به عوامل و مسئولان که عمدتاً از حزب اکثریتند در جهت برانگیختن افکار عمومی برعلیه حزب یا احزاب اکثریت، ضربات سختی را به وجهه آنان در سطح ملی وارد آورد. در قضیه اشغال عراق توسط دول غربی که انگلستان هم یکی از این کشورها بود، اقلیت
محافظه کاران در مجلس عوام توانست تا حدود زیادی اعتبار و مشروعیت تصمیم سردمداران حزب حاکم کارگر به رهبری تونی بلر را زیر سؤال ببرد و در انتخابات پارلمانی بعدی اثرات تذکرات و انتقادات اقلیت کارساز شد و مردم انگلیس شکست سختی را در انتخابات پارلمانی بر حزب کارگر تحمیل نمودند. تذکر، ابزاری نظارتی است که بیشتر وجهه حاکمان را خدشه دار می نماید و اگر احزاب به درستی از این ابزار بهره بگیرند، امکان اصلاح برنامه ها و سیاست های دولت و تأمین منافع عمومی و مصلحت همگانی وجود خواهد داشت.
گفتار دوم – سؤال
سؤال نمایندگان از وزیر، یکی از شیوه های مهم کسب اطلاعات از چند و چون مسائل اجرایی و مآلاً کنترل قوه مجریه در نظام های پارلمانی است.91در نظام های پارلمانی در هر مورد که نمایندگان از وزیر مسئول درباره یکی از وظایف وی سؤال کنند، وی مؤظف است در مجلس حاضر شود و به سؤال مطروحه جواب دهد.92
در واقع، سؤال ابزار سیاسی مناسبی است که زمینه را برای برقراری یک گفتگوی مؤثر و سازنده میان مجلس و قوه مجریه فراهم می سازد. هرچند که افراد نماینده ابتکار طرح سؤال را بر عهده دارند، اما تشریفات طرح سؤال از طریق مجالس قانونگذاری، نشان دهنده آن است که سؤال مطروحه، آثار سیاسی جمعی به جای
می گذارد و ارتباطی فعال و خروشان میان قوه مجریه و قوه مقننه برقرار می کند.93
البته در این اقدام، بر خلاف استیضاح، پس از آن ممکن است هیچ گونه مباحثه یا رأی گیری وجود نداشته باشد.
همین که ابتکار

مطلب مرتبط :   دانلود پایان نامه ارشد دربارهجهان اسلام، عقل و نقل

دیدگاهتان را بنویسید