اهمیت طراحی سبز (محیطی) زمانی اهمیت پیدا کرد که بویوکزکان[۱] و سیفسی[۲] (۲۰۱۲) نشان دادند که ۸۰ درصد تاثیرات زیست محیطی می تواند متأثر از زمان طراحی محصول باشد. طراحی سبز  را می توان به دو دسته: طراحی مربوط به محصول و طراحی مربوط به بسته بندی منفک کرد (هانگتون[۳] و همکاران، ۲۰۱۳، ص.۱۰۹۲ ).

مین[۴] و گال[۵] (۲۰۰۱) در رابطه با طراحی سبز پیشنهاد می دهند که هزینه تمام شده برای شرکت ها می تواتد در ابتدای زنجیره تامین با توجه به استفاده از مواد قابل بازیافت و استفاده مجدد کاهش خواهد یافت. اگر چه وو[۶] و همکاران (۲۰۱۱) تاکید می کنند که تاثیرات زیست محیطی در سرتاسر چرخه عمر محصول رخ خواهد داد همچنین آنها ارزیابی چرخه عمر را یک شاخص مورد استفاده برای مدیریت زنجیره تامین سبز می دانند.

کاربرد طراحی سبز می تواند در برگیرنده این موضوع باشد که شرکت ها می توانند تضمین کنند که محصولاتشان شامل اجزای قابل بازیافت و استفاده مجدد خواهد بود (هانگتون و همکاران، ۲۰۱۳، ص.۱۰۹۲ ).

 

– بسته بندی سبز

همانطور که بیان شد بسته بندی سبز را می توان زیر مجموعه ای از طراحی سبز دانست. ژو[۷] و همکاران (۲۰۰۵) در بخش مؤلفه های مدیریت زنجیره تامین سبز پیشنهاد داده اند که شرکت ها و تامین کنندگانشان بایستی در زمینه بسته بندی سبز برای محصولات، رویکردی فعالانه و مشترک داشته باشند. مطالعات دیگر مؤلفه هایی را برای بسته بندی سبز ارائه داده اند که ضامن موارد ذیل می باشند (هانگتون و همکاران، ۲۰۱۳، ص.۱۰۹۲ ):

بسته بندی قابل بازیافت و استفاده مجدد می باشد.
کاهش ضایعات از طریق کاهش مواد مورد استفاده در بسته بندی سبز
اجتناب از بکارگیری مواد سمی و مضر

در یک مطالعه ژانگ[۸] و ژاو[۹] (۲۰۱۲) بسته بندی سبز را با بسته بندی زیست محیطی و بسته بندی دوست دار طبیعت مترداف می دانند به عقیده آنها بسته بندی سبز می تواند از مواد طبیعی و گیاهی ساخته شود که مجدداً قابل استفاده و مستعد برای تجزیه و تفکیک باشد. همچنین در طول چرخه عمرش کمترین آسیب را برای محیط زیست، سلامتی انسان ها و چارپایان دارد. به طور خلاصه بسته بندی سبز یک بسته بندی مناسب می باشد که قابل استفاده مجدد، بازیافت  یا تجزیه باشد و سبب هیچ گونه آلودگی در طول چرخه عمرش برای انسان و محیط زیست نباشد.

آنها اثرات منفی بسته بندی را بر روی محیط زیست به صورت زیر دسته بندی کرده اند:

مصرف منابع: بسته بندی محصولات شامل سطوح مختلفی می باشد. نوع بسته بندی که مستقیماً با محصول در ارتباط است معمولاً قابل دفع می باشد. به جهت سهولت در انتقال و انبارش، بسته بندی های اصلی معمولاً توسط بسته بندی دوم یا چندین بسته بندی دیگر پوشانده خواهد شد. که می توان به بسته بندی بطری های نوشیدنی و یا کنسروها اشاره کرد. یعنی حجم قابل توجهی از منابع صرف بسته بندی ها می شود.
آلودگی های ناشی از بسته بندی که خود به شامل سه نوع آلودگی می باشد:
آلودگی ضایعات جامد: از نقطه نظر آمارهای جهانی، ضایعات بسته بندی یکی از بخش های اصلی ضایعات جامد هستند. در حال حاضر در جهان سالیانه ۱۰ میلیون تن ضایعات جامد تولید می شود، که سهم ضایعات بسته بندی حدود یک سوم (۳۳ درصد) از کل ضایعات می باشد.
آلودگی گازی و مایعی: باقیمانده های شیمیایی غیر مجاز در بطری ها و بسته بندی ها که به سبب باران در کنار روستاها و کشتزارها جریان می یابد که منجر به آلودگی های وسیع آبی و خاکی خواهد شد. حتی این آلودگی به گیاهان در حال رشد سرایت خواهد کرد. که به این صورت زندگی کلیه موجودات محیط زیست را به خطر خواهد انداخت.
گسترش باکتری ها و آفت ها: در سیستم های لجستیک بین المللی، مواد  بسته بندی طبیعی نه تنها حامل مقادیری از آفت ها بلکه حاوی انواع مختلف باکتری ها هم هستند، که جنگل های محلی و حتی ایمنی انسان ها و حیوانات را به مخاطره می اندازد.